Reacties
Wim en Cobie
Vroeger gingen Wim en Huib + vrienden vaak met elkaar uit. Meestal op zaterdagavond met de brommer naar de dansschool van Evert Castelijn. Na het dansen moesten er natuurlijk meisjes naar huis gebracht worden met de brommer.
Er sprong een leuk meisje bij Huib achterop, tenminste dat dacht Huib. Hij gaf gas en reed weg, halverwege ontdekte hij dat er niemand achterop zat. Dit heeft hij nog maanden moeten horen.
Nog een klein verhaaltje van onze vakantie in Afrika. Wij gingen in een bootje walvissen kijken. Ik (Cobie) had net verteld dat ik zeeziek zou worden, wat ook gebeurde. Huib had net verteld als ik zeeziek word en moet kotsen, brul ik de hele zee bij elkaar! Wat denk je dat hier gebeurde, als je Wim zo onder in de boot ziet liggen?
Groetjes, Wim & Cobie
Ali en Robin
En dan nog zoiets: waarom heeft het zo lang geduurd voordat we eindelijk een keer zélf mochten betalen als we Huib en Tiny op een etentje tracteerden? Het is regelmatig gebeurd dat Huib ‘even naar het toilet’ ging, en dat bij vertrek bleek dat de rekening al betaald was… noujaaaa
Gefeliciteerd lieverds
Ali en Robin, Maxi en Marlon
Elisabeth en Wim
Een grappig voorval van de laatste tijd was met mijn verjaardag maart jongsleden. ’s Morgens belde ik Tiny of zij suiker wilde meenemen, dat was ik namelijk vergeten te kopen (het was op zondag). Dat was voor Huib natuurlijk een inkoppertje, die kwam aanzetten met een half kopje suiker en ik trapte er nog in ook, O dat is veel te weinig, reageerde ik en Huib had dikke pret. Toen haalde hij een grote pot met suiker ergens uit zijn jas vandaan. Ja Ja.
Liefs,
Elisabeth en Wim
6 reacties so far ↓
Henny en Arie // mei 5, 2008 bij 9:17 am |
Dit is iets om nooit te vergeten. Op een zondag gezellig fietsen met zijn vieren, na de fietstocht van 42 km gezellig eten bij v.d. Valk in Akersloot, lekker in de buitenlucht. Voor het eten een lekker glas wijn besteld en onder het eten nog maar eens wat besteld, want door een drankje te drinken wordt het steeds gezelliger. Maar wat duurt het toch lang voordat die ober komt met die consumptie’s. Wij waren zowat klaar met eten toen de ober kwam. Wat zegt Huib: “Neem ze maar mee terug, want wij zijn nu al klaar.” Wij dachten met zijn drieën: wat doet hij nu. De ober neemt ze mee terug en zet ze iets verder op een tafeltje neer. En nu komt het! Even later wordt de bewuste tafel omver gelopen door de drukte en daar lagen de glazen wijn! Wat is er toen gelachen! Maar enkele weken later kregen wij van Tiny te horen dat ze het er helemaal niet mee eens was wat Huib flikte, later vond Huib dat toch ook wel.
Marisa en Ruben // mei 5, 2008 bij 9:47 am |
Op een mooie, warme zomeravond liggen wij – de kinderen – al op bed. Ik denk dat ik een jaar of 8-9 ben. Plotseling staat papa onderaan de trap en roept naar boven: “Kom op jongens, het is nog veel te lekker buiten! Kom maar weer uit je bed!” Wat een geweldig moment! Vol ongeloof spring ik uit m’n bed en ren naar beneden. Eigenlijk besef ik me nu pas dat pap dat waarschijnlijk deed, omdat ie behoefte had aan kaartmaatjes..
Op vakantie in Frankrijk. Ik ben een jaar of 13. We lopen een wandeling door een kloof. De route is een beetje onduidelijk en ik ga op verkenning uit: misschien kunnen we wel langs deze rots verder. Een paar meter beneden de rots ligt echter een naturistenstrandje. Een bezorgde naturist komt kijken, waarschijnlijk bang dat ik naar beneden val. Dat waardeert pap echter totaal niet, de ‘viezerik’ krijgt – in mijn herinnering tenminste – de volle laag van hem!
Lieve pap en mam, jullie hebben ons een fijne, onbezorgde jeugd bezorgd. Iets wat onbetaalbaar is! Een kleine greep uit m’n jeugd: fijne vakanties (altijd weer ergens anders naar toe en eigenlijk altijd zonder stress of ruzie vanwege de grondige bestudering van de kaart én de vrolijke instelling van jullie beiden), de boomhut, het samen kanoën en schaatsen op de Rijn, de poezen, de konijnen en de geiten. Het samen hartenjagen, klaverjassen, boggelen, woordenboekspel spelen, tafeltennissen; erg gezellig allemaal. En zelfs het eieren moeten ‘lopen’ (verkopen) in de wijk in Leiden, het gras tussen de stenen van het oprijpad moeten weghalen en de bessen plukken in de tuin: het heeft ons wel verantwoordelijkheidsgevoel bijgebracht, denk ik
Daarnaast ben ik ook dankbaar dat jullie ons hebben laten kennis maken met minder voor de hand liggende ervaringen, zoals een meditatie-cursus.
Erik // mei 9, 2008 bij 6:42 pm |
Op zich niet grappig, ontroerend of leuk, maar voor mij persoonlijk wel een heel verassend en heel belangrijk moment: ik was al een aantal jaar ‘in de zaak’ en het was de bedoeling dat ik op termijn de zaak zou gaan overnemen. Het was overigens nooit opgelegd of iets dergelijks, maar ik had altijd wel een soort morele plicht gevoeld om dit te gaan doen. Toen ik op een gegeven moment aangaf dat ik een technische opleiding wilde gaan doen had ik verwacht dat jij (pa) heel erg teleurgesteld zou zijn, maar in plaats daarvan zei je: “Je hebt groot gelijk”
Esther // mei 9, 2008 bij 6:47 pm |
Toen Erik en ik onze kinderen kregen moest ik in het begin een beetje wennen aan het concept opa en oma. Twee mensen die gelijk zo gek zijn op mijn kinderen. Maar prachtig om te zien.
Vooral Casper is natuurlijk echt een kopie van opa; lekker samen rommelen om het huis, de geiten voeren, fietsen naar Scheetjeboe (waar dat ook moge zijn) en Casper hangt aan opa’s lippen als er weer een verhaal wordt verteld over vroeger (vooral de auto op het ijs deed het tijdenlang erg goed). Binnen spelen, dat gebeurt vooral met oma, samen met de parkeergarage. Tja daar moet je wat meer geduld voor hebben…
Mees is wat rustiger en kijkt graag de kat uit de boom. Effe rustig bij oma zitten en dan is hij klaar voor opa. Af en toe logeren bij opa en oma zodat papa en mama eens lekker samen wat kunnen doen is voor mij een luxe (zouden ze dat met 3 kinderen ook nog doen?!).
Ruben // mei 9, 2008 bij 6:53 pm |
Aan het kraambed van Marisa (Silvan). Huib was zo overdonderd door het jongetje. Hij riep ‘wat een moooi kindje’! Recent met Pasen vertelde Tiny over haar eerste vriendje (!) en daar wist Huib helemaal niks van! (‘het was dus niet Huib!’). Dat typeert zo ook wel als stel!
Leo en Trees // mei 9, 2008 bij 6:57 pm |
De 25-jarige bruiloft met de bommelding waardoor wij in grote problemen kwamen met het stukje wat wij met de familie wilde opvoeren. En de wintersport: met de familie 2 x 20 uur in de bus.